ACTUEEL

 Uitzicht op de kapel 

 

 Lees ook het artikel onderaan deze pagina over het stoppen van de Nikola-Kommuniteit

____________________________________________________________________________________________________________

 U bent vanaf maandag 9 december 2019 hartelijk welkom bij 

 

Het Ochtendgebedvan 08.00 - 08.15 uur in de huiskapel (Maliesingel 64),

niet op zondag.

 

Stiltemeditatie: elke vrijdag 17.30 tot 17.55 uur in de huiskapel.

Samen 25 minuten in stilte zitten.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je een boek uit onze bibliotheek lenen?

Kijk op de link van deze website of er iets bij is voor jou en vraag dit aan via paulderoy@gmail.com. Je moet het wel zelf komen afhalen!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Punt Komma

als feestelijke afsluiting van 55 vruchtbare jaren

van de Nikola-kommuniteit

In de ruim 54 jaren van haar geschiedenis hebben wij als leden, bewoners en medewerkers van de Nikola-kommuniteit  in steeds wisselende omstandigheden vorm gegeven aan de drie G’s: Gebed, Gemeenschap en Gastvrijheid.

 

Door het samen wonen en leven was er een centrale basis voor activiteiten: van getijdengebed en gastenbeurten via open avonden tot de jaarlijkse feesten. Er was ruimte voor heel uiteenlopende gasten, bewoners en huisgenoten. Voor de verschillende geledingen – kern-, (Brede)Kring-, leden, huisgenoten, medewerkers – waren er met regelmaat bijeenkomsten voor ontmoeting, afstemming en organisatie. 

 

Daarnaast zorgden werkvelden en commissies voor het levendig houden van de aandachtsgebieden (zoals bijv. Werkveld De Weg naar Binnen en Werkveld Gastvrijheid, redactie van de RIM, etc.). Soms leek het of er bijna net zoveel categorieën waren als mensen, waardoor sommige leden vaak meerdere petten droegen.

 

Bij het afstemmen van ieders idealen en engagement werd mede dankzij compromissen een midden gevonden. Dat werkte verbindend voor wie zich erin konden vinden en voor wie zich erbij wilden neerleggen. Velen hebben om uiteenlopende redenen, al dan niet met pijn in hun hart, andere wegen gezocht of hun eigen weg gekozen – soms vol vreugde: om tot hun bestemming te komen.    

 

In de afgelopen jaren is geprobeerd gezamenlijk tot een haalbaar plan te komen voor een voortgang van de kommuniteit. Door de zogenaamde denktanks is geïnventariseerd wat de leden zouden willen en kunnen. Er werden scenario’s ontworpen en besproken die duidelijk maakten hoe verschillend er werd gedacht, en die lieten zien dat de grenzen van wat nog wel en niet meer haalbaar was, fors waren verschoven.

 

Vierden we bijna 5 jaar geleden vol goede moed het 50-jarig jubileum van de kommuniteit, binnen enkele jaren deed zich een omslag voor die niet te voorzien was. Lambert en Leo overleden en om diverse redenen werd de grote groep mensen die de kommuniteit mee droeg, steeds kleiner.

 

Verleden jaar is besloten dat we ophouden met gaten vullen (lees: alles op alles zetten om zaken door te laten gaan), met het gebruik van de kaasschaaf (lees: activiteiten en aanbod verminderen). In plaats daarvan richten we ons nu realistisch en kritisch naar de draagkracht van alle betrokkenen.   

 

De vroegere Gastvrijheid is teruggebracht naar een minimum. De Gemeenschap d.w.z. het samen wonen en leven lijkt niet meer op te brengen, laat staan als dragende basis. Organisatie en bemensing van het Gebed stuit op grenzen door pluriformiteit en gebrek aan menskracht.

 

Nog meer dan voor de 3 G’s lijkt onze aandacht en zorg nu gevraagd te worden voor de mensen van de kommuniteit. Leeftijd, afnemende vitaliteit en energie vragen om een radicale aanpassing van ons doel, denken en doen.

We kunnen de dingen niet meer doen zoals we het van harte graag zouden willen en lopen gevaar onszelf en de mensen met en voor wie we er willen zijn te frustreren.

 

Zowel in het bestuur, als in de Raad hebben we onze zorg voor de toekomst en de mensen uitgesproken. We zijn tot de conclusie gekomen dat het dringend tijd wordt voor een merkteken, een mijlpaal als stop-teken (PUNT) van het oude. Daardoor komt er ruimte voor leden individueel (of met twee of meer) om op eigen initiatief en op kleinere schaal voort te zetten of nieuw te beginnen wat hen inspireert. Ruimte (KOMMA) om te delen wat waardevol is. Een komma dus, die kansen en mogelijkheden openhoudt.

 

Concreet is het voorstel om op of rond 6 december 2019 feestelijk en dankbaar met elkaar af te sluiten wat is geweest = PUNT met een KOMMA als symbool voor de lege ruimte daarna. 

 

Raadslieden Arthur, Marja, Rika en Vera Utrecht, mei 2019