ACTUEEL

Uitzicht op de kapel

Uitzicht op de kapel

U bent hartelijk welkom bij : 

* Ochtendgebed
Maandag tot en met zaterdag van 8.00 tot 8.15 uur 
* Meditatieve avondsluiting
Elke dinsdagavond van 21.00 - 21.25 uur . Niet in juli en augustus 2020
* Stiltemeditatie
Elke vrijdag 17.30 - 17.55 uur

Belangrijk!
In alle gevallen komt en gaat ieder van de deelnemers apart.
Per bijeenkomst kunnen vijf à zes mensen, ruim twee meter van elkaar plaatsnemen.
S.v.p. geen ontmoeting of gesprek in het halletje.
 

Alle andere activiteiten zijn vervallen tot nader bericht.




---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Op 28 januari 2020 overleed ons kernlid Annemarie vander Steen, zij werd 91 jaar.

In memoriam

Er is veel te vertellen over het lange leven van Annemarie, over de band met haar familie, over haar werk, over haar betrokkenheid bij het Citypastoraat in de Dom, over haar wonen en engagement in de kommuniteit. Ik geef een korte schets van deze facetten.

Al tijdens en ook na haar schooltijd, in de oorlog!, wilde zij heel graag verpleegster worden, dat heeft nog een paar jaar geduurd vóór zij aan de opleiding mocht beginnen, maar toen werd het ook direct duidelijk dat dit haar roeping was. Zij kwam te uiteindelijk werken in het Wilhelminakinderziekenhuis hier in Utrecht. Daar bleef zij en werd daar het hoofd van de Opleiding. Kleine kinderen waren haar grote liefde, des te meer was het een groot gemis voor haar dat zij zelf geen kinderen had gekregen. Haar buitengewone ordelijkheid en punctuele archivering en administratie kwam in alles wat zij deed en beheerde tot uiting. Een voorbeeld daarvan was haar hobby: het verzamelen van ansichtkaarten van schilderijen, waarop een kind of kinderen stonden afgebeeld. Het werden uiteindelijk 7 albums met 1650 kaarten, allemaal genummerd en beschreven.

In het gezin was zij de oudste. Op haar 1 jaar jongere zus en 2 broers én de kinderen van hen was zij erg gesteld en zij stuurde trouw kaarten voor hun verjaardagen, later ook naar haar achternichtjes en neefjes. Haar trouw in alles wat zij op zich nam was buitengewoon. In haar werk natuurlijk, maar ook in haar verbinding met de Domkerk en het Citypastoraat. Al snel werd zij daar een onmisbare steun als ouderling, als rechterhand van wijlen Ds. Vander Werf en als hoofd van het pastorale dienst aldaar. Zij had daarvoor een opleiding gevolgd in Driebergen. Zij zong jarenlang mee in de DOM-cantorij en het was daar bij de repetities dat Janine Jansen als klein meisje om haar heenliep, omdat de familie van Janine een belangrijke rol had. Daardoor kozen wij voor de muziek, die u bij aanvang hoorde. Annemarie is altijd veel van zingen blijven houden, zij kende veel jeugdliedjes uit haar hoofd en zong die bij gelegenheid met een haarzuivere stem. Wij maakten kennis met Annemarie toen zij zich aansloot bij het Middaggebed in de Vredeskapel, dat verplaatst zou worden naar de Open Dom. Zij wilde hier graag haar verantwoordelijk voor gaan dragen en zij bleef dagelijks in de Dom om half 1 komen zolang zij kon.

Om van haar oogoperaties te herstellen logeerde zij enige tijd in de kommuniteit. Toen wij haar daarna vroegen om een taak bij het ontvangen van gasten te vervullen, meldde zij ons nadrukkelijk dat het niet haar bedoeling was om bij ons te komen wonen, maar dat zij wel mee wilde helpen! Maar toch: zij besloot in 1986 te verhuizen naar de eerste verdieping op Maliesingel 59. Na 2 jaar deed zij haar gelofte van beschikbaarheid aan de kommuniteit. En beschikbaar dat was zij tot op hoge leeftijd. Al snel kwam zij in de leiding. Hoewel zij met name daar kwam wonen om de dagelijks getijdendiensten te kunnen volgen, had ook het verlenen van gastvrijheid aan logeergasten haar hart. Maar het leven in een huis samen met anderen, als gemeenschap, vaak met heel verschillende bewoners en gasten viel haar niet makkelijk. Toch koos zij ervoor om ook de verantwoordelijke voor de opvang van gasten te worden. Zij heeft daarin veel opmerkelijke en bijzondere ervaringen opgedaan!

Toen zij op nr. 59 niet meer goed de trap op kon, verhuisde zij met weemoed in 2005 naar de begane grond op nr. 63. Na een val in 2015 moest zij enige maanden verblijven in een Revalidatiecentrum. Daarna kon zij niet meer zelfstandig naar buiten en werd zij afhankelijker van hulp. Dit was moeilijk voor haar, die nooit om hulp vroeg. Gelukkig is Charlotte tot het laatst regelmatig met haar naar buiten geweest en deden Nel en zij om de beurt met haar samen boodschappen tot en met vorige week. Zondagavond jl. kreeg zij een beroerte en heeft zij bewust afscheid genomen van haar leven en alle mensen om haar heen tot zij op dinsdagmiddag mocht overlijden, wat al lange tijd haar wens was. Zo zullen we Annemarie blijven herinneren. Zij kon enorm goed alleen zijn, vroeg heel weinig voor zichzelf, soms wel eens te weinig en was zij te bescheiden daarin, als bijvoorbeeld bleek dat een lamp of een kraan al lange tijd niet functioneerden. De laatste jaren hield zij zich steeds meer gedisciplineerd vast aan haar dagelijkse gewoontes, ze had weinig behoefte aan nieuwe en andere dingen, Trouw aan haar dagelijkse ritme van ochtendgebed, de Trouw helemaal lezen, ondanks haar slechte ogen, kruiswoordpuzzels maken, zelf blijven koken op 1 pitje, heel sober en eenvoudig, naar het Nieuws kijken en naar de Slimste mens.

Zij had een geheugen waar wij jaloers op waren.
Zij was haar leven lang trouw lid van de Partij van de Arbeid.
Maar haar grote plezier bleef ook het halfjaarlijks nieuwe kleding kopen, een blouse, een rok, een vest, die zij dan vol trots wilde laten zien. Al waren de laatste jaren niet gemakkelijk voor haar, zij bleef bijna altijd opgewekt en vol vertrouwen en geloof dat het goed was. Zij klaagde nooit en was altijd dankbaar. Haar humor en openstaan voor grappige incidenten was een vreugde voor ons, ze kon snel de humor van dingen zien, het was leuk om haar aan het lachen te krijgen. We zijn dankbaar dat het overlijden zo is gegaan als het is gegaan, maar het afscheid van haar is het verlies van een krachtige, toegewijde vrouw die aandachtig luisterde...

EN DIE ER ALTIJD WAS!
EN NU IS ER LEEGTE...

 

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Nikola na de komma, Periode van Leegte

 Tussen 7 december en 29 maart 2020 is er een stille en lege periode, zonder openbaar aangekondigde activiteiten. Vanaf zondag 29 maart zullen er naar verwachting weer activiteiten zijn. De omvang en aard daarvan weten we nu nog niet!

 Nieuwe Naam: Nikolahuis

 

 Voor na de komma hebben we een nieuwe naam gevonden. Vanaf 7 december 2019 is die: Nikolahuis. Er is ook een nieuw e-mailadres: nikolahuis@gmail.com. De oude mailadressen komen hiermee te vervallen. Het post- en bezoekadres blijft hetzelfde als nu.

 NB: Er is per 7 dec. geen centraal telefoonnummer meer. Na de periode van leegte verloopt de bereikbaarheid via de telefoonnummers van twee coördinatoren. Die vindt u t.z.t. in de nieuwe Nieuwsbrief.

  Digitale Nieuwsbrief: Nieuw! Geef u op!

 Na het laatste nummer van RIM houdt die op te bestaan. Vanaf maart 2020 verschijnt er af en toe een digitale nieuwsbrief vanuit het Nikolahuis, die per mail wordt rondgestuurd. Daarin vindt u activiteiten en nieuwsberichten. Wilt u de nieuwsbrief ontvangen, mailt u dan vóór 1 februari aan nikolahuisnieuwsbrief@gmail.com: “Ik ontvang graag de Nikolahuis Nieuwsbrief”.

De Stichting

 De Stichting Nikola-kommuniteit blijft bestaan met name ten behoeve van de huizen en de kernleden.

____________________________________________________________________________________________________________

  Wil je een boek uit onze bibliotheek lenen?

Kijk op de link van deze website of er iets bij is voor jou en vraag dit aan via paulderoy@gmail.com. Je moet het wel zelf komen afhalen!

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Punt Komma

als feestelijke afsluiting van 55 vruchtbare jaren

van de Nikola-kommuniteit

In de ruim 54 jaren van haar geschiedenis hebben wij als leden, bewoners en medewerkers van de Nikola-kommuniteit  in steeds wisselende omstandigheden vorm gegeven aan de drie G’s: Gebed, Gemeenschap en Gastvrijheid.

 

Door het samen wonen en leven was er een centrale basis voor activiteiten: van getijdengebed en gastenbeurten via open avonden tot de jaarlijkse feesten. Er was ruimte voor heel uiteenlopende gasten, bewoners en huisgenoten. Voor de verschillende geledingen – kern-, (Brede)Kring-, leden, huisgenoten, medewerkers – waren er met regelmaat bijeenkomsten voor ontmoeting, afstemming en organisatie. 

 

Daarnaast zorgden werkvelden en commissies voor het levendig houden van de aandachtsgebieden (zoals bijv. Werkveld De Weg naar Binnen en Werkveld Gastvrijheid, redactie van de RIM, etc.). Soms leek het of er bijna net zoveel categorieën waren als mensen, waardoor sommige leden vaak meerdere petten droegen.

 

Bij het afstemmen van ieders idealen en engagement werd mede dankzij compromissen een midden gevonden. Dat werkte verbindend voor wie zich erin konden vinden en voor wie zich erbij wilden neerleggen. Velen hebben om uiteenlopende redenen, al dan niet met pijn in hun hart, andere wegen gezocht of hun eigen weg gekozen – soms vol vreugde: om tot hun bestemming te komen.    

 

In de afgelopen jaren is geprobeerd gezamenlijk tot een haalbaar plan te komen voor een voortgang van de kommuniteit. Door de zogenaamde denktanks is geïnventariseerd wat de leden zouden willen en kunnen. Er werden scenario’s ontworpen en besproken die duidelijk maakten hoe verschillend er werd gedacht, en die lieten zien dat de grenzen van wat nog wel en niet meer haalbaar was, fors waren verschoven.

 

Vierden we bijna 5 jaar geleden vol goede moed het 50-jarig jubileum van de kommuniteit, binnen enkele jaren deed zich een omslag voor die niet te voorzien was. Lambert en Leo overleden en om diverse redenen werd de grote groep mensen die de kommuniteit mee droeg, steeds kleiner.

 

Verleden jaar is besloten dat we ophouden met gaten vullen (lees: alles op alles zetten om zaken door te laten gaan), met het gebruik van de kaasschaaf (lees: activiteiten en aanbod verminderen). In plaats daarvan richten we ons nu realistisch en kritisch naar de draagkracht van alle betrokkenen.   

 

De vroegere Gastvrijheid is teruggebracht naar een minimum. De Gemeenschap d.w.z. het samen wonen en leven lijkt niet meer op te brengen, laat staan als dragende basis. Organisatie en bemensing van het Gebed stuit op grenzen door pluriformiteit en gebrek aan menskracht.

 

Nog meer dan voor de 3 G’s lijkt onze aandacht en zorg nu gevraagd te worden voor de mensen van de kommuniteit. Leeftijd, afnemende vitaliteit en energie vragen om een radicale aanpassing van ons doel, denken en doen.

We kunnen de dingen niet meer doen zoals we het van harte graag zouden willen en lopen gevaar onszelf en de mensen met en voor wie we er willen zijn te frustreren.

 

Zowel in het bestuur, als in de Raad hebben we onze zorg voor de toekomst en de mensen uitgesproken. We zijn tot de conclusie gekomen dat het dringend tijd wordt voor een merkteken, een mijlpaal als stop-teken (PUNT) van het oude. Daardoor komt er ruimte voor leden individueel (of met twee of meer) om op eigen initiatief en op kleinere schaal voort te zetten of nieuw te beginnen wat hen inspireert. Ruimte (KOMMA) om te delen wat waardevol is. Een komma dus, die kansen en mogelijkheden openhoudt.

 

Concreet is het voorstel om op of rond 6 december 2019 feestelijk en dankbaar met elkaar af te sluiten wat is geweest = PUNT met een KOMMA als symbool voor de lege ruimte daarna. 

 

Raadslieden Arthur, Marja, Rika en Vera Utrecht, mei 2019